Markelo de goastok en het hoornblazen
“Als boeren naar een feest gingen, liepen ze met de goastok. Hij werd ook wel eens gebruikt als ze ruzie of onenigheid hadden, waarbij hij dienst deed als slagwapen. Maar hij was echt bedoeld voor het wandelen. Hij geeft meer grip."
Een goastok is een Twentse wandelstok, die tegenwoordig amper meer gebruikt wordt. Aan de goastok kon je destijds de streek herkennen waar iemand vandaan kwam. De Markelose wandelstokken waren gemaakt van sleedorenhout en getooid met een handvat van gevlochten ganzenpennen en paardenhaar en afgewerkt met een afgewerkt met een kalfsleren riempje. Het fraai versierde handvat was een soort statussymbool. Voor 1900 werd de goastok ook gebruikt door ‘jongelieden’ die ermee flaneerden en meenamen naar de markt, kermis of feesten.
In Markelo waren er op Erve Görkink nog maar twee oude hoorns bewaard gebleven. Het zijn enorm grote hoorns, waarvan de grootste met een lengte van 66 centimeter. De ossen in de jaren dertig van de vorige eeuw hadden al lang niet zulke grote horens meer. Kleine boeren hebben hier nog heel lang een os gehad. Met het verdwijnen van de os verwaterde de traditie.
Gelukkig kon het authentieke gebruik via mondelinge overlevering nog achterhaald worden. De ossenhoorn is als instrument heel primitief en wordt wel gezien als de oervorm van de midwinterhoorn en in feite van alle blaasinstrumenten.”
Waar: Markelo en omgeving
Wanneer: vanaf de eerste Advent tot en met Drie Koningen
Meer informatie vindt u in de publicatie Echt Overijssels?!
Deze is voor € 7,50 te koop bij KCO en alle boekhandels in Overijssel.
